Mijn verhaal begint vrijdag 14 aug. Ik zat op een verjaardag, we hadden net lekker gegeten, in de tuin. Ik verslikte me in mijn water en voordat ik het wist keerde mijn maag zich om en kwam mijn hele maaginhoud naar buiten. Lekker genant maar goed. Even later stond ik bij te komen in de keuken en voelde ik opeens nattigheid. Ik dacht echt heb ik nou in mijn broek geplast maar het was al weer even na het overgeven en toen was er niks gebeurd. Boven bleek ik behoorlijk wat vocht te zijn verloren. Het was helemaal helder en geurloos eigenlijk. Toch maar wat mensen om advies gevraagd en 1 iemand zei volgens mij is het toch vruchtwater. Ik heb maar even kleding geleend van een vriendin, een flink maandverbandje ingedaan en we zijn naar huis gegaan.
Thuis stond ik in de woonkamer te dubben of ik wel of niet de verloskundige moest bellen toen ik weer een flinke golf verloor. Toen dacht ik nou dat moet dan toch wel vruchtwater zijn, weer helder en het rook absoluut niet naar urine. De verloskundige zei dat als ik de volgende ochtend nog geen weeën had ik weer contact op moest nemen. Ik dacht toen echt ok morgen ga ik bevallen. Dat was wel heel dubbel want dat zou betekenen dat het kind op 15 aug geboren zou worden en vorig jaar was de curettage op 15 aug.
Maar goed de weeën bleven uit. 's Ochtends weer een golfje verloren maar verder tussendoor niet echt. Dat vond ik wel al raar maar de verloskundige die langs kwam zei dat het waarschijnlijk een hoge scheur was zodat je het af en toe verliest. De hele dag geen wee gevoeld en aan het begin van de avond gaf de verloskundige aan dat ik niet meer thuis mocht bevallen ivm infectiegvaar. Ik zou de volgende ochtend opgenomen worden in het ziekenhuis en dan zou ik een infuus krijgen met weeën opwekkers. Het kind zou dan minimaal 24 uur ter observatie opgenomen moeten worden. Ik baalde flink van dit alles want ik had gehoopt dat ik thuis kon bevallen maar goed je zet je eroverheen en denkt morgen is de baby er.
's Ochtends in het ziekenhuis werd er een CTG gemaakt om te kijken hoe het met het kind was. Ik heb 40 minuten aan dat apparaat gelegen en alles was prima. Ik had ondertussen aangegeven dat ik eigenlijk geen vruchtwater meer verloor. Dat vonden ze wel raar dus toen nam ze een soort van inwendig kweekje af en dat zou dan aan moeten tonen of mijn vliezen daadwerkelijk gebroken waren. De test was negatief. Toen is er na een poos nog een arts-assistent langsgeweest en die heeft getoucheerd om te kijken of ik ontsluiting had. Ik zei toen al van dat lijkt me niet want ik heb nog geen wee gehad. Maar goed ze heeft toch gevoeld. Nou bleek ik zowaar 1 cm ontsluiting te hebben maar dat schijnt normaal te zijn. Maar verder voelde ze niks bijzonders. Ze heeft toen overleg gehad met de gynaecoloog en die zei als de test negatief is was het geen vruchtwater en mag ze naar huis.
En daar sta je dan. Ik dacht echt bijmezelf ik ben toch niet gek. Ik weet zeker dat het geen urine was want ik kan dat gewoon goed ophouden zelfs tijdens hoesten of niezen. Maar wat is het dan geweest. Dat wisten ze ook niet maar in ieder geval geen vruchtwater. En dan sta je weer buiten zonder kind. Dat is zo raar. Ik had me er helemaal op ingesteld zo van vanavond is de kleine er. En dan opeens niks. Plus het feit dat je denkt wat was het dan, maken ze toch een fout in het ziekenhuis? Maar ja je doet er niks aan. We zijn in ieder geval even wat leuks gaan doen. En het grote voordeel is dat ik gewoon weer thuis mag bevallen. Maar ik heb nu ook echt zoiets van laat nu ook maar komen. Nu ben ik er klaar voor. Maargoed de baby komt wanneer hij/zij wil. Dus we moeten gewoon nog even geduld hebben ben ik bang.